Hondendagboek: oud & nieuw als hond | Honden & verhalen | Berichten

Avatar
Wachtwoord kwijt?
Uitgebreid zoeken
Forum bereik


Match



Forumopties



Minimum lengte zoekwoord is 3 tekens - maximum lengte zoekwoord is 84 tekens
De forums zijn op dit ogenblik gesloten en zijn alleen voor lezen toegankelijk
sp_Feed Onderwerp RSS sp_TopicIcon
Hondendagboek: oud & nieuw als hond
2 januari 2010
16:08
Avatar
Lennart
New Member
Members
Forumberichten: 1
Lid sinds:
2 januari 2010
sp_UserOfflineSmall Offline

Mijn naam is Luna. Ik ben een zwarte Labrador Retriever-teef, 1.5 jaar oud en sinds deze zomer heb ik een broertje: Kaj. Hij ziet er net zo uit als ik, alleen lijkt hij wat kleiner te zijn. Hij is ook niet zo sterk en snel als ik, en kan niet bij mijn etensbak. Hij kijkt erg tegen mij op, maar ik moet hem af en toe wel laten zien wie van ons de baas is! Buiten kan hij op mijn steun rekenen: ik ben een echte held op sokken!

Deze ochtend was het vreemd wakker worden: volgens mij moest het baasje werken. Normaal betekent dit dat we al vroeg wakker gemaakt worden en mee naar buiten mogen. Vandaag bleven de baasjes iets langer in bed dan ik gewend was. Kunnen wij ook eens lekker uitslapen! Om 8 uur was het dan toch nog tijd om op te staan. De deur van onze den (“slaapkamer” genoemd door de baasjes) ging open en ik rende meteen naar het raam aan de voorkant van het huis. Er lag alweer wat van dat wittige spul buiten. Het baasje wordt daar erg vrolijk van en ik dus ook! Kaj kan nog niet over de vensterbank heenkijken, maar toch vindt hij het leuk. De aanblik van al die blije roedelgenoten om hem heen doet hem goed!

Het baasje laat er vanochtend geen gras over groeien: de riemen worden van de kapstok gepakt en wij gaan snel zitten om deze om onze nek te krijgen. Het baasje trekt allerlei extra huiden aan over zijn lichaam. Wij niet, wij hebben al een dikke vacht van onszelf en hebben dat aanstellerige gedoe niet nodig! Eenmaal buiten voelen we al snel waarom het baasje de huiden nodig heeft: het is best wel fris deze ochtend en al onze speelmaatjes (de baasjes noemen het geloof ik ‘eenden’) in het water zijn weg.

Na een niet al te lange ochtendwandeling komen we weer thuis, waar het een drukte van jewelste is: het vrouwtje pakt allerlei huiden in, tandenborstels en onze voerbakken. Het baasje doet voer in een zak en neemt een stapel van onze handdoeken mee. 2 plaids gaan mee, en nog meer lekkere dingen. Kaj en ik zijn vrolijk en druk: er staat iets te gebeuren! We weten het zeker wanneer we het commando “auto” krijgen: luid kwispelend springen we in de auto, onderweg naar elders.

Toch is het wel een eind rijden. Een goed gevoel voor tijd heb ik niet, maar kleine Kaj heeft de achterbank in beslag genomen. Onder het motto “ik ben de baas van de achterbank” ben ik gewoon met mijn kop op hem gaan liggen. Dat zal hem leren! En inderdaad, al gauw lig ik met mijn kop onder zijn kop en liggen we de rest van de reis gezellig saampjes op de achterbank. Lekker warm in de auto, muziekje op de achtergrond en zo te voelen tevreden baasjes.

Na 2 uur rijden komen we in een gebied wat er prachtig uitziet voor ons: water, bosjes, grote stokken en halve bomen en natuurlijk nog meer water. Heerlijk! De baasjes weten duidelijk wat goed voor ons is…De riemen mogen los en al snel daver ik over het pad op en neer, soms ‘per ongeluk’ Kaj ondersteboven lopend. Met een grote tak, net zo groot als ikzelf, stuif ik in het rond. Vrouwtje een keertje geraakt, dat was jammer, maar wat een pret! In de verte komen er wat mensen aan die met stokken lopen. Snappen die mensen niet dat het veel leuker is om die stokken in de bek te nemen en rond te rennen?

Na 40 minuten is de pret voorbij: terug de auto in, en weer verder. Na een poosje kwamen we in een stadje dat het baasje “Zierikzee” noemde. Vrouwtje moest er even uit, na een half uur kwam ze terug met een geurende zak met oliebollen. Heerlijk roken deze, maar ik ben bang dat wij ze niet krijgen. Buiten steeds meer knallen, daar wil ik naar toe! Knallen met flitsen en allerlei ander licht en geluid wat er uit komt. Mwoah, maar helaas mag dat niet van het baasje. Stiekem weet ik ook, dat als ik te dichtbij kom ik het toch wel een beetje eng vind. Maar op een afstand vind ik het geweldig.
Na weer een klein stukje rijden kwamen we in ons nieuwe huis, of zoals de baas het noemt: hotel. Onze kussens worden neergelegd en al snel mogen we naar buiten. We lopen de grote trap op en helemaal bovenaan kan ik het zien: water, zover het oog reikt. En zand, heel veel zand! Daar zal ik Kaj flink in kunnen poeieren, daar heb ik nu al zin in! Er lopen nog veel meer honden hier rond, maar daar geef ik niets om: de baasjes en Kaj zijn genoeg voor mij. Vooral de grote baas, want hij heeft de ring, die hij af en toe weggooit en ik weer aan zijn voeten leg. Dolle pret, zo over dat zand! Hij gooit en ik ren er achteraan, tientallen meters ver. Op een paar meter afstand neem ik een sprong, zodat de ring weer opspringt als ik er op land en hem zo kan vangen. De baasjes laten met kreten van plezier weten dat ze het machtig mooi vinden. Als ik niet hard genoeg ren hangt Kaj wel aan mijn staart. Zolang hij van de ring afblijft is het prima, al ben ik wel bang dat hij het koud heeft.

Toen het donker werd gingen we weer de auto in en naar een restaurant. Kaj en ik gaan braaf naast de baasjes liggen, want als we rustig liggen krijgen we stukjes stokbrood en komkommer. We mogen niet schooien, dus we kijken ze op een afstandje aan. Als we te dichtbij komen of gaan zitten krijgen we niets. Moeilijke oefening, maar wel de moeite waard. Na het eten mogen we weer naar buiten: het knallen wordt steeds meer, maar nog steeds mag ik geen polshoogte nemen. Ach, kwispelen op afstand is ook best leuk…Terug naar het hotel maar weer!

Rond middernacht rijden de baasjes naar het hoogste punt van de dam, wachtend op het nieuwe jaar: in de verte zien we steeds meer vuurwerk, zo mooi om te zien! Niets dichtbij en geen knallen. Ik ga lekker tegen de benen van het baasje zitten en spits mijn oren. Het is vermoeiend om alles in de gaten te houden en met de wind erbij is het ook best koud buiten. De baasjes hebben dan ook alle extra huiden aangetrokken die ze konden vinden. Kaj en ik hebben de grootste lol om die mietjes en kijken elkaar af en toe steels aan. Morgenochtend mogen we vast het strand weer op!

Forum tijdzone: Europe/Amsterdam
Grootst aantal on-line gebruikers ooit: 185
Nu on-line:
Gast(en) 54
Nu op deze pagina:
1 Gast(en)
Top-schrijvers:
Anonymous: 5792
Doggiewomen: 3186
Doggiewoman: 2638
akita: 2290
bubbels: 1638
daanentous: 1557
angel: 1494
aimee: 1228
granny: 1158
dox ar us: 1053
Gebruikers statistieken:
Gasten: 5
Leden: 20754
Moderators: 0
Beheerders: 1
Forum stat.:
Groepen: 7
Forums: 39
Onderwerpen: 11131
Berichten: 78860
Nieuwste leden:
Melzz, Outdoor, Irish wolfhounds of Kate s meadow, Co Di CheFay, Yvedoh, Ronald1971, WatchMyDog Nederland, WatchMyDog, Gaby Gevers, Rene2563
Administratoren: Titatovenaar: 0